Communio. Międzynarodowy Przegląd Teologiczny jest częścią międzynarodowej inicjatywy teologicznej Communio International Catholic Review, powołanej do życia w 1972 r. przez grupę wybitnych teologów katolickich, wśród których znaleźli się m.in. Hans Urs von Balthasar, Henri de Lubac oraz Joseph Ratzinger.

Początki Communio są ściśle związane z odnową teologiczną po II Soborze Watykańskim. W 1965 r. czołowi teologowie i uczestnicy Soboru założyli międzynarodowe czasopismo teologiczne Concilium. Z czasem jednak część środowiska redakcyjnego zaczęła skłaniać się ku bardziej radykalnym nurtom teologicznym, inspirowanym m.in. teologią wyzwolenia. W odpowiedzi grupa teologów opowiadających się za bardziej chrystocentryczną i eklezjalną wizją teologii podjęła inicjatywę utworzenia nowego międzynarodowego czasopisma pod nazwą Communio.

W ten sposób w 1972 r. powstał nowy międzynarodowy przegląd teologiczny Communio, którego mottem stały się słowa: „jedność w różnorodności” (unitas in pluralitate). Hasło to wyraża ideę dialogu teologicznego zakorzenionego w komunii Kościoła oraz otwartości na bogactwo różnych tradycji teologicznych. Polskie środowisko teologiczne uczestniczyło w międzynarodowej wymianie myśli teologicznej już w latach 1967-1971, kiedy dzięki staraniom wydawnictwa Pallottinum ukazywały się wybrane polskie edycje Concilium, mimo ograniczeń wynikających z cenzury państwowej w komunistycznej Polsce.

Jednym z głównych orędowników polskiej edycji Communio był kardynał Karol Wojtyła. Po kilku nieudanych próbach uzyskania zgody władz komunistycznych, realizację projektu powierzono wydawnictwu Pallottinum. Oficjalne zezwolenie na publikację uzyskano po trzech latach starań, a pierwszy polski numer Communio ukazał się w 1981 r. Od tego czasu czasopismo ukazuje się regularnie.